26 lipca 1977 w Filadelfii zdobył tytuł mistrza NABF (North American Boxing Federation) wagi półciężkiej wygrywając z niepokonanym dotąd Marvinem Johnsonem. Krótko potem przeszedł na islam i przybrał imię Matthew Saad Muhammad. W 1977 i 1978 trzykrotnie obronił tytuł, w tym przez techniczny nokaut z Yaqui Lópezem.
Zdobył tytuł mistrza świata federacji WBC w wadze półciężkiej po wygranej 22 kwietnia 1979 w Indianapolis z Marvinem Johnsonem przez techniczny nokaut w 8. rundzie. W obronie pasa pokonał Johna Conteha 18 sierpnia tego roku w Atlantic City na punkty, ponownie Conteha 23 marca 1980 w Atlantic City przez TKO w 4. rundzie i Louisa Pergauda 11 maja 1980 w Halifaksie przez TKO w 5. rundzie.
12 lipca 1980 w McAfee zmierzył się w kolejnej obronie tytułu z Yaqui Lópezem. Po bardzo zaciętej walce zwyciężył przez TKO w 14. rundzie. Spotkanie to zostało uznane za walkę roku przez czasopismo The Ring. Następnie Saad Muhammad wygrał kolejne walki w obronie tytułu: z Lottie Mwale 28 listopada 1980 w San Diego przez nokaut w 4. rundzie, z Vonzellem Johnsonem 28 lutego 1981 w Atlantic City przez TKO w 11. rundzie, z Murrayem Sutherlandem 25 kwietnia 1981 w Atlantic City przez KO w 9 rundzie i z Jerrym Martinem 29 września tego roku, również a Atlantic City, przez TKO w 11. rundzie.