Już wtedy pierwsze doniesienia mówiły o pływających na wodzie ciałach we wschodnich częściach miasta. Brakowało wody pitnej i energii elektrycznej w całym mieście. Niektóre szpitale i hotele donosiły o kończącym się paliwie do generatorów elektrycznych. Przewidywany czas przywrócenia prądu w mieście szacowano na 6 tygodni. Wyłom w wałach ochronnych 17th Street Canal przysporzył dodatkowych kłopotów. Pompy odpowiedzialne za usuwanie wody z miasta pompowały ją do jeziora Pontchartrain, skąd wracała ona przez uszkodzony kanał do miasta. Pompy I-10 przegrzały się, nastąpiło uszkodzenie zaworów, co przyczyniło się do dalszego wzrostu poziomu wody. Przedstawiciel St. Bernard Parish wspominał o całkowitym zniszczeniu 40 000 domów. Gwardia narodowa rozpoczęła organizowanie prowizorycznych kostnic w wyznaczonych miejscach. Niektóre z domów zostały całkowicie przemieszczone przez falę powodziową. Skalę zniszczeń określono jednym słowem - „koszmar”.