Jednakże kierunek rozwoju gospodarczego Borzęcina w większości wyznaczało rolnictwo. Pierwsza wzmianka o gospodarce Borzęcina znajduje się w „Księdze Uposażeń” Jana Długosza. Pisze on, iż we wsi znajduje się 20 łanów i 9 prętów ról kmiecych. Sołtys posiada 2 łany, karczmę z oddzielnymi gruntami i gospodarstwa ogrodnicze. Kościół i pleban mają oddzielne pole (obowiązywały wtedy łany frankońskie, które równe są obecnie 24,2 ha).
Wraz z powstaniem wsi utworzona została parafia. Pierwszy kościół wybudowano tutaj w 1364 roku. Wcześniej tereny Borzęcina swym zasięgiem obejmowała, założona w 1338 roku, parafia w Szczurowej. W XVII w. rozpoczęto budowę kolejnego kościoła, którego elementy zachowały się do XXI wieku, obiekt wpisany jest do rejestru zabytków województwa.
Władzę w nowo założonej wsi sprawował sołtys. Według zapisów jeden z ostatnich sołtysów Borzęcina, nazywał się Giza. Od roku 1736 władzę we wsi sprawował wójt. Za czasów pańszczyźnianych wójt zatwierdzany był przez dziedzica, a wybierany spośród kandydatów proponowanych przez gromadę. Po zniesieniu pańszczyzny władzę sprawował wójt wraz z tzw.