Piotr Sosnowski (ur. 4 sierpnia 1731, zm. 29 września 1853 w Moskwie) – rosyjski malarz, pejzażysta.
Życiorys Ojciec Piotra Grzegorz Sosnowski, ubogi szlachcic ze Smoleńska, był spokrewniony z rodem Wiśniowieckich. Zmarł, gdy Piotr był jeszcze bardzo młody. Od wczesnej młodości rozwijał wrodzony talent do rysunku. W wieku 10 lat został zapisany do Szkoły Malarstwa w Petersburgu (Akademia Kunsztów). Ukończył Cesarską Akademię Sztuk Pięknych w Petersburgu. W 1796 roku został profesorem tamtejszej Akademii.
W 1788 roku, mając 57 lat zaciągnął się do sztabu wojsk księcia Grigorija Potiomkina. Uczestniczył w wojnie rosyjsko-tureckiej, brał udział w zdobyciu Oczakowa. Dnia 1 stycznia 1796 roku wystąpił z Cesarskiej Armii Rosyjskiej, dosłużywszy się rangi kapitana w gwardii konnej przybocznej. W 1812 roku podczas francuskiej inwazji na Rosję brał udział w bitwie pod Borodino, jako pułkownik milicji. Po roku 1812 poświęcił się całkowicie malarstwu. Do 117 roku życia był czynnym malarzem, malował głównie pejzaże. Niewiele z jego dzieł się zachowało, ponieważ większość jego obrazów spaliła się w 1812 roku podczas pożaru Moskwy.