Zakochała się wówczas w nim, choć jak później mówił Aragorn:
Théoden, uzdrowiony przez Gandalfa, wyruszając na wojnę z Sarumanem mianował Éowinę namiestnikiem w Edoras, na czas swojej nieobecności. Księżniczka poprowadziła większość niezdolnych do walki mieszkańców stolicy do warowni Dunharrow. Przebywała tam, oczekując na wieści, aż 7 marca przybył Aragorn na czele Szarej Drużyny. Éowina dowiedziawszy się, iż zamierza ruszyć na Ścieżkę Umarłych, próbowała go od tego odwieść. Gdy to się nie udało, chciała wyruszyć razem z nim, lecz Aragorn nie wyraził na to zgody. Zrozpaczona księżniczka pozostała w Dunharrow do przybycia Théodena i Éomera.
Bitwa na polach Pelennoru Z powodu zawodu, jaki sprawił Aragorn odrzucając jej miłość, oraz chęci wzięcia udziału w bitwie, pod przybranym imieniem Dernhelm wyruszyła razem z innymi jeźdźcami na pomoc oblężonemu Minas Tirith. Zabrała ze sobą także hobbita Meriadoka Brandybucka, który nie miał pozwolenia na wzięcie udziału w wyprawie.
Podczas bitwy na polach Pelennoru walczyła w oddziale króla. Gdy Théoden padł śmiertelnie ranny, stanęła w jego obronie naprzeciw Wodza Nazgûli. Zabiła skrzydlatą bestię, którą dosiadał, lecz upiór maczugą strzaskał lewe ramię księżniczki na którym nosiła tarczę.