Wyposażenie mały|lewo|Wnętrze (2021) Wystrój wnętrza świątyni to mieszkanka stylów: późnorenesansowego, barokowego i rokokowo-klasycystycznego, z okresu od XVII stulecia do początku XIX stulecia. Ołtarz główny reprezentuje styl rokokowo-klasycystyczny z przełomu XVIII/XIX stulecia, lekko wklęsły, z bramkami, nad którymi mieszczą się rzeźby św. Heleny i św. Jana Ewangelisty; w zakończeniu znajduje się rzeźbiona grupa Najświętszej Maryi Panny i św. Jana adorujących serce gorejące oraz rzeźba św. Jerzego, prawdopodobnie z XVII stulecia. Lewy ołtarz boczny znajduje się przy tęczy i reprezentuje styl późnorenesansowy, został wykonany w 1637 roku, przekształcony w XVIII/XIX stuleciu poprzez dodanie kręconych kolumn i zakończenia; w nim mieści się obraz współczesny Najświętszej Maryi Panny z Dzieciątkiem, w sukience drewnianej, z XVIII stulecia, poza tym dwie rzeźby nierozpoznanych świętych z XVIII stulecia, mensa w stylu rokokowym. Prawy ołtarz boczny znajduje się przy tęczy i reprezentuje styl późnorenesansowy z 1637 roku, z zakończeniem z przełomu XVIII/XIX stulecia, w predelli znajduje się malowane, współczesne przedstawienie Jezusa w grobie;