Zachodzi to w: końcówkach fleksyjnych: w końcówce -ach w Miejscowniku l. mn. rzeczowników; w końcówce -ych (|| -ich) w Dopełniaczu i Miejscowniku l. mn. przymiotników, zaimków itd.; w końcówce 1. os. l. poj. czasu przeszłego; w końcówce 1. os. l. poj. trybu przypuszczającego w partykule ńek (niech); przejście -χ w -k w określonych grupach spółgłoskowych, np. křest, křon; zachowanie frykatywnego r (ř); brak wałczenia, zwłaszcza w zachodniej części Orawy; wyrównanie analogiczne w końcówkach -i oraz -u w Dopełniaczu l. mn. liczebników i upowszechnienie się w nich χ (z jego przejściem w -k); wymowa połączeń pierwotnego połączenia ił. Występuje tu różnica w zależności od usytuowania tego połączenia. W pozycji synsylabicznej – jako ůł, a w pozycji heterosylabicznej jako ył; brak przegłosu e w o przed spółgłoskami zębowymi twardymi; utrzymanie miękkiego l’ nie tylko przed i; zachowanie dwuwargowego w (Obecnie występuje rzadko, tylko w wymowie starszego pokolenia.); zachowanie dźwięcznego v po spółgłoskach bezdźwięcznych; akcent inicjalny (Występuje głównie po stronie polskiej, bywa jednak nieregularny. Na Słowacji przeważa akcent paroksytoniczny.); uproszczenie wygłosowych grup spółgłoskowych -ść, -řć w -ś, -ř.
Zobacz też gwara góralska Górale orawscy Orawa
Przypisy
Kategoria:Góralszczyzna Orawski Kategoria:Orawa Kategoria:Język słowacki