Joseph Bartlett „Joe” Choynski (ur. 8 listopada 1868 w San Francisco, zm. 24 stycznia 1943 w Cincinnati) – amerykański bokser zawodowy, jeden z czołowych pięściarzy przełomu XIX i XX wieku.
Urodził się w rodzinie imigrantów żydowskich. Jego ojciec, Isidore Choynski, pochodzący z Polski, był absolwentem Uniwersytetu Yale, który później osiedlił się w Kalifornii i był dziennikarzem i wydawcą, a także księgarzem.
Joe Choynski rozpoczął karierę boksera zawodowego w 1889. W tym samym roku 30 maja w Fairfax zmierzył się z Jamesem J. Corbettem. Walkę przerwała po 4 rundach interwencja policji, uznano ja więc za nieodbytą. Kolejną walkę stoczyli ci sami bokserzy 5 czerwca na barce u wybrzeży miasta Benicia. Wygrał ją Corbett przez nokaut w 27. rundzie. W 1892 Choynski pokonał przez nokaut 39-letniego George'a Godfreya, a w 1894 przegrał przed czasem z Bobem Fitzsimmonsem.
W 1896 Choynski przegrał z Tomem Sharkeyem i Peterem Maherem, a 30 listopada 1897 w San Francisco zremisował po 20 rundach z Jimem Jeffriesem. Jeffries opowiadał później, że najsilniejszym ciosem, jaki w życiu otrzymał, był lewy sierpowy zadany przez Choynskiego. W 1989 Choynski zremisował z Sharkeyem i przegrał na punkty z Gusem Ruhlinem, a w 1899 został pokonany i zremisował z Kidem McCoyem.