Tadeusz Rojowski herbu Cholewa (ur. 22 września 1856 w Bystrzycy koło Lublina, zm. 25 czerwca 1938 tamże) – polski działacz społeczny, ziemianin.

Życiorys Pochodził z rodziny ziemiańskiej, był synem Henryka i Antoniny z Jabłonowskich herbu Grzymała. Działał w konspiracyjnym kółku samokształceniowym w czasie nauki w szkole realnej w Poznaniu. Organizacja ta, choć tajna i prześladowana przez rząd pruski, rozrosła się niezmiernie. Wobec rozpoczynających się aresztowań, procesów sądowych i wyrzucania młodzieży za szkół, w 1875 roku Tadeusz Rojowski opuścił Poznań i osiedlił się w Rydze, gdzie przygotowywał się prywatnie do egzaminu wstępnego do politechniki. Egzamin ten równoznaczny z maturą gimnazjalną, złożył w 1876 roku i zapisał się w politechnice na wydział rolnictwa; w roku 1880 złożył egzamin dyplomowy ze złotem odznaczeniem i otrzymał stopień „uczonego agronoma”. W okresie studenckim należał do Kółka Idealistów, którego był jednym z założycieli, następnie Związku Polskiego, w 1879 przekształconego w korporację Arkonia. Po powrocie do rodzinnego majątku Bystrzyca zajął się pracą gospodarską, zaangażował się także w działalność społeczną. Był m.in. delegatem Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, współtworzył Kółko Porady Sąsiedzkiej, a w 1905 Towarzystwo Rolnicze w Lublinie.