W publicznych wystąpieniach nadal popierał nazizm, prowadził także rozrywkowe życie uczestnicząc w spotkaniach towarzyskich, był członkiem ekskluzywnego Olimpic Club oraz pojawiał się w artykułach gazety Herb CaenStephen Fox, Uncivil Liberties: Italian Americans Under Siege During World War II, Universal-Publishers, 2000, s. 46. W 1941 roku w lokalnym sądzie federalnym pojawiły się zarzuty sugerujące, że pracował przy pronazistowskich inicjatywach wraz z Henrym FordemDavid L. LewisThe Public Image of Henry Ford: An American Folk Hero and His Company, Wayne State University Press, 1976, s. 152. Prywatnie jednak Wiedemann całkowicie zerwał z nazizmem. Spotkał się z brytyjskim agentem Sir Williamem Weismanem, ostrzegł go, że Hitler ma niestabilną osobowość i oczekiwał natychmiastowego ataku Brytyjczyków na Niemcy. Zaoferował także, publiczne wystąpienie, które miało potępić władzę nazistów, jednak w tym czasie Biały Dom nie był zainteresowany ofertą.