(1) Do mego pana, Ya’oša. Niech Yahwe pozwoli ujrzeć (2) panu memu ten czas w spokoju! Kim jest (3) twój sługa – psem tylko, przez którego posłał pan mój list (4) królewski i listy dowódców mó[w]iąc (5) Czytaj proszę. A oto słowa dowód[ców] (6) nie są dobre, aby osłabić ręce Chaldejczyków i uśmie-(7)-rzyć ręce wr[ogów ...] wiedział (8) ja [...] Panie mój czy nie napiszesz (9) do ni[ch]: Czemu czynicie (10) w ten sposób, że nie[win]nny zapłacił za to. Czy (11) dla króla [...] (12) Na Yahwe Boga (13) tego, od czasu gdy sługa twój przeczytał (14) te listy, nie było (15) dla twego słu[gi spo]koju.
Uwagi: List ten o prostokątnym kształcie zachował się w trzech kawałkach, które można połączyć ze sobą. Wiele miejsc listu jest nieczytelna lub rozmazana. Słowo Chaldejczyków zostało tu restytuowane. Treść listu wskazuje, że powstał on w okresie bezpośredniego zagrożenia przez państwo nowobabilońskie. Treść listu potwierdza nastroje przedstawione w Księdze Jeremiasza. Wyraźny w nim jest niepokój dotyczący decyzji władz wojskowych, a sama jego forma jest chaotyczna i przygnębiająca. Stan tekstu nie pozwala na pełniejszą interpretację jego treści.
List numer 7: