DGPuK). Od 1988 roku dyrektor Centrum Prawa Ochrony Środowiska na hamburskim uniwersytecie oraz dyrektor badań i innowacji tej uczelni. Od 1995 do 1997 był senatorem odpowiedzialnym za sprawiedliwość (Justizsenator) w Senacie Hamburga (tzw. Senat Voscherau III – od nazwiska burmistrza, Henninga Voscheraua). Zainicjował wówczas kompleksową reformę wymiaru sprawiedliwości Hamburga, nazywaną „Justiz 2000”.
W tym czasie był również przewodniczącym Komitetu Prawnego Bundesratu. Pomiędzy 1999 a 2008 rokiem sędzia Pierwszej Izby Federalnego Trybunału Konstytucyjnego. W 2007 roku został mianowany niemieckim przedstawicielem w Europejskiej Komisji na Rzecz Demokracji przez Prawo (tzw. Komisja Wenecka).
Główne zainteresowania badawcze Hoffmann-Riem postuluje zmianę sposobu rozumienia prawa: w jego przekonaniu nacisk położyć należy na prawo jako technikę społeczną (w rozumieniu decyzji i czynów zmierzających do rozwiązywania konkretnych problemów), a nie wyłącznie hermeneutyczną, tekstową interpretację norm. Kładąc nacisk na tę zdolność porządku prawnego do rozwiązywania problemów (Problemlösungskapazität der Rechtsordnung), Hoffmann-Riem utrzymuje, że efektywny i skierowany na rezultaty system prawa może być instrumentem pomocnym w rozwiązywaniu problemów społecznych i przezwyciężaniu konkretnych konfliktów.