thumb|240px| Tablica pamiątkowa ku czci ofiar zbrodni katyńskiej w Nowym Tomyślu Jan Rożek (ur. 6 października 1886 w Wąsowie, zm. wiosną 1940 w Kalininie) – powstaniec wielkopolski, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, funkcjonariusz Policji Państwowej i jedna z ofiar zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 6 października 1886 w Wąsowie, w rodzinie Jana i Marianny z Pawlików.
W 1903 wyjechał do Lipska, gdzie wyuczył się zawodu brukarza. Po służbie wojskowej pracował w tym samym mieście jako konduktor. W czasie I wojny światowej został zmobilizowany do niemieckiego 22 batalionu saperów i wysłany na front zachodni.
Po zakończeniu działań wojennych przyłączył się do Powstania Wielkopolskiego, był współorganizatorem i dowódcą kompanii powstańczej w Lwówku. Na jej czele rozbroił niemieckich kolonistów w pobliskich wsiach i obsadził Lwówek. Następnie uczestniczył w walkach pod Miedzichowem, Lewicami i Grudną.
Po zakończeniu walk w Wielkopolsce brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.
W okresie międzywojennym był funkcjonariuszem Policji Państwowej najpierw w Buku, a później w Nowym Tomyślu. 1 lipca 1930 został mianowany starszym posterunkowym, a 1 marca 1936 przodownikiem.