Jej działalność koncentrowała się na eksperymentalnych formach rysunku, sztuce poczty (mail art) i działaniach konceptualnych, stanowiąc ważny element rozwoju niezależnej sceny artystycznej i konceptualnego myślenia o rysunku w Polsce. Ostatnią wystawą w Galerii Wielka 19 była prezentacja Zbigniewa Taszyckiego w 1990 roku. Galeria zakończyła działalność wraz z końcem okresu PRL. Jeszcze w 1990 roku lokal został zakupiony przez prywatnego inwestora. Dorobek Wielkiej 19 pokazany został na wystawie Galerie lat osiemdziesiątych w Zachęcie.
Profil Galerii Program był tworzony spontanicznie przez samych artystów związanych z Galerią. Głównym celem Wielkiej 19 było odróżnianie się od innych poznańskich galerii i ich tendencji. W tym czasie w Poznaniu dominowała sztuka konceptualna skupiona wokół postaci ówczesnego rektora PWSSP Jarosława Kozłowskiego i założonej przez niego Galerii Akumulatory 2. Ze względu na wprowadzoną przez nowego rektora otwartość programową i ideową w szkole zrodziła się nowa tendencja wśród studentów, która miała stać się przeciwwagą dla dominujących trendów. Nadszedł czas nowej ekspresji lat 80. w polskiej sztuce, a w Poznaniu Galeria Wielka 19 stała się dla jej najlepszym miejscem. Surowe i trudne wnętrze wymagało innego podejścia od artystów niż standardowy white cube.