Posłowie do Parlamentu Europejskiego w latach 1973–1977 zostali mianowani przez parlamenty krajowe 6 państw członkowskich wspólnot europejskich. Kadencja rozpoczęła się 1 stycznia 1973 i zakończyła się 1 marca 1977.
Pomiędzy państwa członkowskie podzielono 198 mandaty.
Na mocy porozumienia między liberałami a socjalistami przewodniczącym PE był Cornelis Berkhouwer (do 1975), a następnie Georges Spénale.
W Parlamencie Europejskim w latach 1973–1977 powołano siedem frakcji politycznych: Partia Europejskich Socjalistów (SOC) Europejska Partia Ludowa (CD) Partia Europejskich Liberałów, Demokratów i Reformatorów (LD) Grupa Sojuszu Komunistycznego (COM) Europejscy Konserwatyści (C) Europejscy Progresywni Demokraci (EPD) Niez. (NI)
Deputowani według grup SOC Państwo Lista„Lista” oznacza listę wyborczą, z której dana osoba uzyskała mandat posła do Parlamentu Europejskiego. Zestawienie nie uwzględnia zmian przynależności partyjnej w ramach ugrupowań krajowych w toku kadencji Parlamentu Europejskiego. Posłowie Liczba Belgia BSP André Cools, Edmond Leburton, Léon Hurez 3 PS Ernest Glinne, Hendrik Fayat 2 Dania A Poul Dalsager, Anker Jørgensen, Ivar Nørgaard, K.B.