Ignacego Mościckiego pracach badawczych nad problemem wydzielania gazoliny z gazu ziemnego. Od lipca 1922 do września 1939 pracował w Państwowej Fabryce Związków Azotowych w Chorzowie na stanowisku asystenta ruchu fabrycznego, asystenta centralnego laboratorium fabryki, jego kierownika i szefa Wydziału Chemicznego.
Podczas okupacji niemieckiej mieszkał w Warszawie, gdzie prowadził wraz ze wspólnikiem dom handlowy. W latach 1940–1944 działał też w konspiracji zbierając i opracowując dane o przemyśle niemieckim, które były przekazywane Rządowi Polskiemu w Londynie.
Po wyzwoleniu wrócił do Zakładów Azotowych w Chorzowie, gdzie w lutym 1945 objął stanowisko naczelnego dyrektora. Następnie przeniósł się do Gliwic, gdzie 1 lipca 1945 został mianowany dyrektorem generalnym Zjednoczenia Przemysłu Nawozów Sztucznych i Gazów Przemysłowych (zdjęty ze stanowiska 1 września 1949). Był też członkiem Komisji Rewindykacyjnej upoważnionej do poszukiwań maszyn i urządzeń polskiego przemysłu chemicznego wywiezionych przez Niemców z terenu Polski. W listopadzie 1946 objął kierownictwo Katedry Technologii Nieorganicznej Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu.