Gulden gdański – waluta używana na terenie Wolnego Miasta Gdańska zarówno w okresie napoleońskim, jak i międzywojniu od 1923 do 1939 roku.
Historia lewo|140px|mały|1 szeląg gdański z 1812, 1/90 guldena gdańskiego mały|325x325px|50 tysięcy marek wyemitowanych przez Gdańsk, 20 marca 1923 mały|264x264px|1 milion marek z wizerunkiem Daniela Chodowieckiego emitowanych jako pieniądz zastępczy przez gminę w Gdańsku, 8 sierpnia 1923 mały|250x250px|10 milionów marek z 31 sierpnia 1923 mały|275x275px|500 milionów marek z 26 września 1923 mały|240x240px|25 fenigów gdańskich emisji Gdańskiej Kasy Centralnej z 1 listopada 1923 mały|240x240px|20 guldenów gdańskich emisji Banku Gdańskiego z 1937 prawo|240px|mały|Gmach byłego Banku Gdańskiego w Gdańsku, 2010. Obecnie, lokalna siedziba NBP Lata 1807-1814 Po raz pierwszy Wolne Miasto Gdańsk zostało utworzone na mocy traktatu tylżyckiego w 1807 r. Rok później Gdańsk uruchomił mennicę wybijającą drobną monetę, której brak dawał się mocno we znaki w tym handlowym mieście. Mennica wybijała szelągi, grosze i próbne szóstaki, będące piątą częścią guldena gdańskiegoKamiński Cz., Kopicki E.: Katalog monet polskich 1764-1864, Warszawa 1977, s. 121. Do obiegu wprowadzono jedynie 2 monety miedziane: 1 szeląg (1808, 1812) oraz 1 grosz (1809, 1812).