Monety złote zostały wybite w łącznym nakładzie 5000 sztuk (2 rodzaje monety 25-guldenowej z 1923 i 1930 r.) i były trzymane w sejfach Banku Gdańskiego jako część podkładu złota dla emisji banknotów, a jedynie nieliczne egzemplarze zostały rozdane zasłużonym urzędnikom państwowym i dostały się w ręce kolekcjonerów. W praktyce nie występowały one w obiegu. Dodać należy, że emisja z 1930 r. (4000 szt.) nigdy nie trafiła do Gdańska i była trzymana w Berlinie jako depozyt Gdańska w Banku Rzeszy. Monety 25-guldenowe zostały oficjalnie wycofane z teoretycznego obiegu w 1935 r.Kałkowski T.: Tysiąc lat monety polskiej, Kraków 1974, s. 424 Projektantami monet gdańskich byli: Friedrich Fischer (1, 2, 5, 10 fenigów oraz ½ guldena i 1, 2, 5 guldenów pierwszej emisji z 1923 r.) i Erik Volmar (monety emisji z 1932 r. i lat późniejszych: 5 i 10 fenigów oraz ½, 1, 2, 5 i 10 guldenów)Kamiński Cz.: Ilustrowany katalog monet polskich 1916-1982, Warszawa 1983, s. 27-34. Monety srebrne były wybijane w mennicy w Utrechcie w Holandii stemplami przygotowanymi w Berlinie. Pozostałe monety wybijano w mennicy w Berlinie.