Tym samym Joop Otte i Cor Wiegman zostali uznani za pierwsze osoby, które skorzystały z tunelu.
Tunel pod Mozą był pierwszym tunelem samochodowym w Holandii. Pod koniec wojny przystosowano tunel do ruchu trolejbusowego. Mimo że przygotowano dwa trolejbusy do eksperymentalnych przejazdów, w końcu żaden z nich nie został wykorzystany. Natomiast w roku 1944 okupanci obłożyli tunel materiałami wybuchowymi tak, że w każdej chwili mógł zostać wysadzony w powietrze. Tunel nie wysadzono prawdopodobnie tylko dlatego, że zapłon został uszkodzony przez ruch oporu.
Budowa Tunel pod Mozą został zbudowany metodą zanurzeniową. Poszczególne segmenty konstruowano w suchym doku, transportowano na miejsce docelowe i zatapiano. Tą samą metodą zbudowano później wiele innych tuneli w Holandii. Każdy z dziewięciu segmentów tunelu miał długość 61,35 metrów, wysokości 9 metrów i szerokość 25 metrów. Ponadto do tunelu rowerowego i pieszego (na obu brzegach rzeki) wybudowano schody i hole wejściowe. W jednej z wież przy wejściu do tunelu funkcjonowało laboratorium badające jakość powietrza.
Przypisy
Galeria
Kategoria:Transport w Rotterdamie Kategoria:Tunele piesze Maastunnel Kategoria:Architektura w Rotterdamie