Urban Rokicki (ur. 1829, zm. w styczniu 1879 w Petersburgu) – polski duchowny katolicki, profesor i zwierzchnik Akademii Duchownej w Petersburgu.
Życiorys Pochodził z okolic Mińska. W Mińsku uczęszczał do gimnazjum, w 1846 podjął studia w Seminarium Duchownym w Wilnie. W 1848 biskup wileński Wacław Żyliński wysłał go na dalszą naukę w Cesarskiej Akademii Duchownej w Petersburgu; Rokicki ukończył studia w 1852 ze stopniem magistra teologii i w tym samym roku przyjął święcenia kapłańskie. Został profesorem historii Kościoła i łaciny w wileńskim Seminarium Duchownym, w czerwcu 1857 otrzymał nominację na kanonika koadiutora kapituły wileńskiej. W tym okresie przetłumaczył z francuskiego i wydał Przewodnik dla spowiedników J. Gaume'a (1860). Publikację dedykował kolejnemu biskupowi wileńskiemu Adamowi Stanisławowi Krasińskiemu, który mianował Rokickiego swoim kapelanem, członkiem konsystorza diecezjalnego oraz kaznodzieją katedralnym.