Matka Boża Skalska – wielki obraz Matki Boskiej, namalowany w 1863 r. przez Walerego Eljasza-Radzikowskiego na skale w Dolinie Mnikowskiej w miejscu zwanym „Cyrkiem”.
Jest kilka podań wyjaśniających powody, którymi kierował się W. Eljasz-Radzikowski malując ten obraz. Według jednej z wersji pod skałą tą w czasie powstania styczniowego znalazło się kilku powstańców osaczonych przez ścigających ich żołnierzy rosyjskich. Matka Boska wskazała im za skałą jaskinię, w której się ukryli. Inne podanie mówi, że inicjatorką obrazu była hrabina Potocka, która prosiła Boga o ratunek dla swej ciężko chorej córki. We śnie ukazała jej się skała w Dolinie Mnikowskiej z wizerunkiem Matki Boskiej. Po ozdrowieniu córki hrabina poprosiła Radzikowskiego na malowanie w tym miejscu obrazu. Radzikowskim kierowała prawdopodobnie także chęć stworzenia miejsca modlitwy dla ukrywających się tam uczestników powstania styczniowego. Po upadku powstania styczniowego zaborca zabronił odprawiania mszy za Ojczyznę w kościołach krakowskich. Krakowianie, pod pretekstem rekreacyjnych wyjazdów za miasto, uczestniczyli w tajnych mszach, odprawianych przy obrazie Matki Bożej Skalskiej.