Leon (Leibel, Leib) Peiper (ur. 9 lutego 1865 w Krakowie, zm. ok. 1942 w Bełżcu) – polski prawnik, autor komentarzy do kodeksów prawnych.
Młodość W latach 1875–82 uczęszczał do Gimnazjum św. Jacka w Krakowie, maturę natomiast zdał jako eksternista w Gimnazjum św. Anny w roku 1884. W tym roku zapisał się na Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1889 roku uzyskał stopień doktora praw. Od początku lat dziewięćdziesiątych studiował na Uniwersytecie Berlińskim, by w 1895 osiąść na stałe w Przemyślu, gdzie został adwokatem przy Sądzie Obwodowym. Prowadził kancelarię adwokacką (w późniejszym okresie razem z synem Michałem), która mieściła się przy Ratuszowej 6. W 1908 roku założył pierwszą w mieście spółkę adwokacką (wspólnie z M. Dawidem).
Praca naukowa Był autorem wielu komentarzy do ustaw w zakresie prawa, które przyniosły mu szerokie uznanie w środowisku prawniczym. Opublikował komentarze do: ustawy o warunkowym zawieszeniu kary (1926), kodeksu postępowania karnego (1928), ustawy karnej skarbowej (1931), kodeksu karnego (1933), kodeksu zobowiązań i kodeksu postępowania cywilnego (1934), kodeksu handlowego (1936), prawa karnego skarbowego (1938). W 1933 wspólnie z Z. Fenichelem wydał „Wzory pism adwokackich do kodeksu postępowania cywilnego” z objaśnieniami.