thumb|200px|Schemat działania prostego procesora wykonującego rozkazy Rozkaz – pojedyncza operacja, którą może wykonać centralna jednostka obliczeniowa. Jest ona określona przez zestaw rozkazów jej modelu programowego. Rozkaz przekazywany jest do procesora, który go dekoduje, a następnie wykonuje, po czym zapisuje wartość wynikową w określonym miejscu (rejestrze lub pamięci) lub ustawia flagę błędu, jeżeli wystąpił on podczas przetwarzania.
Rozkaz komputera jest zapisany w postaci binarnej i nie różni się niczym od danych. Nierozróżnialność danych od rozkazów jest spowodowana architekturą von Neumanna.
W systemach komputerowych ciąg występujących po sobie rozkazów tworzy program komputerowy, który zapisywany jest w postaci kodu maszynowego. Rozkazy (kod maszynowy) tworzące program rzadko są używane przez programistów bezpośrednio poprzez ich wewnętrzną, bitową reprezentację – zwykle generowane są przez asembler lub, znacznie częściej, przez kompilator języka wysokiego poziomu. W szerszym znaczeniu, rozkaz może być elementem programu wykonywalnego zawierającego kod bajtowy.