O. Budnitskii, s. 245..
W styczniu 1918 Centralna Rada proklamowała niepodległość Ukrainy. Z terytorium, które w późniejszym czasie wejdzie w skład ZSRR, najwięcej Żydów mieszkało właśnie na tym terenie (1,6 mln z 2,6 mln)P. Kenez, Civil War..., s. 167.. Żydowska partia socjalistyczna Bund, która popierała ukraińską autonomię, tym razem sprzeciwiła się separacji od Rosji. Inne socjalistyczne partie wstrzymały się od głosu. Brak poparcia rozsierdził ukraiński ruch narodowyE. Heifetz, s. 13–15..
Już w środku miesiąca doszło do pogromów w Bracławiu, połączonego z grabieżą i podpaleniami. Z kolei 20 stycznia w Kijowie, podczas walk sił ukraińskich z sowieckimi, zabito ponad stu Żydów i splądrowano żydowskie sklepyJ. Dekel-Chen, s. 83–84..
W kwietniu 1918 w wyniku zamachu stanu w porozumieniu z Niemcami, władzę przejął gen. Pawło Skoropadski, a Ukraina funkcjonowała pod nazwą Państwa Ukraińskiego (Hetmanatu). W tym czasie władze wydawały proklamacje zbiorowo obwiniające Żydów za szerzenie antyniemieckich plotek i udział w czarnym rynkuP. Kenez, Pogroms..., s. 294.. W marcu 1918 w Kijowie, podczas przejmowania miasta przez siły ukraińsko-niemieckie, hajdamacy wyłapywali i rozstrzeliwali Żydów. Doszło również do mordów w Krzemieńczuku i GogolewieJ. Dekel-Chen, s.