W lipcu 1919 został odkomenderowany do szkoły podoficerskiej przy 12 pułku strzelców wielkopolskich, którą ukończył w stopniu starszego szeregowca w październiku 1919. W marcu 1920 powołany został do Wielkopolskiej Szkoły Podchorążych Piechoty w Poznaniu i w jej składzie wziął udział w wojnie z bolszewikami. Był celowniczym karabinu maszynowego.
Szkołę podchorążych ukończył w październiku 1920 w stopniu podchorążego, otrzymując przydział do 78 pułku piechoty. We wrześniu 1922 mianowany został podporucznikiem służby stałej. W 1923 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 października 1922 i 18. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Pełnił służbę w 37 pułku piechoty w KutnieRocznik oficerski 1923, s. 233, 458., a następnie w 63 pułku piechoty w ToruniuRocznik oficerski 1924, s. 274, 400.. Z dniem 20 października 1924 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do 5 batalionu granicznego na stanowisko dowódcy strażnicy nr 9Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 75 z 21 lipca 1925 r., s. 397.Rocznik oficerski 1928, s. 151, 262..