rundzie) i dwukrotnie Winstone’a (15 czerwca 1967 w Cardiff na punkty oraz 14 października 1967 w Meksyku przez TKO w 12. rundzie). Po trzeciej walce z Winstone’em Saldívar ogłosił, że wycofuje się z zawodowego boksu w wieku 24 lat.
Powrócił na ring w 1969, wygrywając 18 lipca w Inglewood na punkty z byłym (i przyszłym) mistrzem świata federacji WBC José Legrą. 9 maja 1970 w Rzymie Saldívar odzyskał tytuł mistrza świata WBC po pokonaniu dotychczasowego czempiona Johnny’ego Famechona na punkty. Stracił jednak pas mistrzowski w pierwszej obronie, po porażce przez poddanie w 12. rundzie 11 grudnia tego roku w Tijuanie z Kuniakim Shibatą. Wygrał potem jedną walkę w 1971 i ponownie wycofał się. Po raz kolejny powrócił w 1973, by zmierzyć się z kolejnym mistrzem świata WBC w wadze piórkowej Éderem Jofre. Jofre, który był wcześniej mistrzem świata w wadze koguciej, liczył już 37 lat, ale wyraźnie pokonał o 7 lat młodszego Saldívara nokautując go w 4. rundzie 21 października w Salvadorze. Była to ostatnia walka Saldívara.