W latach 70. Juventud zdołał awansować do trzeciej ligi salwadorskiej i szybko włączył się do walki o awans na zaplecze najwyższej klasy rozgrywkowej. W wykonaniu tego zadania przeszkodziły w latach 80. konflikty zbrojne w kraju, w wyniku których większość piłkarzy drużyny wyemigrowało do Stanów Zjednoczonych, a tym samym spotkania zespołu straciły zainteresowanie kibiców. Do drugiej ligi ekipa awansowała dopiero w sezonie 1990/1991, w decydującym o promocji dwumeczu pokonując klub CD Juventud Olímpica. Niedługo potem Juventud spadł jednak z powrotem do trzeciej ligi. W 1994 roku władze klubu założyły akademię juniorską, na której zdolnych wychowankach przez najbliższy czas opierał się skład zespołu. W 1997 roku nowym burmistrzem Opico został Romeo Barillas, który objął również funkcję prezesa Juventudu i zrestrukturyzował zespół – na stanowisku szkoleniowca zatrudnił Juana Ramóna Sáncheza, który trenował drużynę przez następne dziesięć lat. Już po upływie trzech sezonów wprowadził Juventud z powrotem do drugiej ligi, a tam z kolei kilkakrotnie ocierał się ze swoimi podopiecznymi o awans do Primera División de Fútbol Profesional.