Przez parę następnych lat świątynię doposażono. Najdroższymi elementami wyposażenia były: ołtarz, organy i ambona. Organy wykonał wrocławski budowniczy organów, Ignatius Mentzel, a zapłacono za nie 3100 talarów. Ołtarz zbudował Beniamin Gottlieb z Lubania, któremu zapłacono 1100 talarów, a praca nad nim trwała dwa lata. Za wykonanie ołtarza zapłacili dwaj kupcy wrocławscy, urodzeni w Kamiennej Górze – Gebhardt i Sommer. Ambona zbudowana była w stylu rokokowym, a jej twórca jest nieznany. Organy zainstalowano w kościele w 1724 roku, a rok później ustawiono ołtarz. W 1766 roku umieszczono na wieży kościelnej zegar.
Kościół to obiekt o kilkuczłonowej masywnej bryle, zbudowany z połączonych ze sobą bloków w formie prostopadłościanu. W centrum dominująca bryła, oparta na planie krzyża greckiego, zwieńczona czterospadowym mansardowym dachem. Uproszczona artykulacja elewacji sprowadzona została do płaskich lizen, łączonych belkowaniem. Natomiast do ramienia, mieszczącego prospekt organowy, dostawiono masywną kwadratową wieżę, zwieńczoną przysadzistym cebulastym hełmem z prześwitem arkadowym. Wieża, z portalem w przyziemiu, wraz z dostawioną na tej samej osi zakrystią podkreślają w bryle wydłużony charakter budowli, zaznaczony wewnątrz umieszczeniem na tej samej osi ołtarza i prospektu organowego.