Od 2003 kierował Biurem Polityki Finansowej w Urzędzie Miasta Stołecznego Warszawy w okresie prezydentury Lecha Kaczyńskiego, rok później został przewodniczącym komisji finansów Związku Miast Polskich.
Od 7 listopada 2005 do 7 kwietnia 2006 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów, był głównym autorem ustawy powołującej Komisję Nadzoru Finansowego. Był zastępcą przewodniczącego Komisji Nadzoru Bankowego, Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych oraz członkiem Komisji Papierów Wartościowych i Giełd, a także europejskich rad i komitetów zajmujących się finansami i nadzorem nad rynkiem finansowym: EBC (European Banking Committee), ESC (European Securities Committee), EIOPC (European Insurance and Occupational Pension Funds Committee), EFCC (European Financial Conglomerate Committee) i FSC (Financial Services Committee). Pełniąc funkcje w administracji państwowej, deklarował się publicznie jako przeciwnik wejścia do strefy euro i podpisania traktatu lizbońskiego. Po odejściu z rządu został zastępcą szefa Kancelarii Sejmu. W 2008 w trakcie kadencji Sławomira Skrzypka objął stanowisko doradcy prezesa NBP, funkcję tę pełnił także za kadencji Adama Glapińskiego (do lipca 2024). Był też doradcą prezesa GUS.