W latach 1936–1937 budowla została wyremontowana. Prace były skupione na wieżę. Zostały usunięte narożne wieżyczki, znajdujące się na wysokości zegara. Cztery mieszczące się wzdłuż wieży przypory zostały zakończone na wysokości zegara przez trywialne, płaskie daszki. Dolna krawędź wieży została wyrównana, przez co straciła dawną formę. Dawniej smukła, lekka wieża miała teraz kształt masywny i przysadzisty. Zostało odnowione również wnętrze budowli. Ściany na kolor błękitny zostały pomalowane oraz zostały dodane piękne matowo – złote elementy na stropie – nad chórem i amboną przez szczecińskiego malarza obiektów sakralnych Hoffmana. Posadzka została pokryta klinkierem produkowanym w cegielniach w ówczesnym Falkenburgu. W marcu 1937 roku została poświęcona odnowiona świątynia.
Po II wojnie światowej Od maja 1945 roku kościół ponownie jest używany przez katolików. Po pożarze w 1981 roku zostały usunięte balkony w świątyni, została odnowiona elewacja, zostało zamurowane wejście do krypty pod ołtarzem mieszczącej grobowiec rodziny von Borcke z XVIII stulecia i w prezbiterium zamontowano nowe witraże. Drewniane: strop i posadzka zostały zamienione na betonowe.