Eparchia rostowska i nowoczerkaska – eparchia metropolii dońskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego obejmująca południowo-zachodnią część obwodu rostowskiego. thumb|Eparchia rostowska i nowoczerkaska
Historia Od 1829 na terenach nad Donem funkcjonowała eparchia dońska i nowoczerkaska ze stolicą w Nowoczerkasku. Obejmowała ona także obszar Kozaków czarnomorskich i obwód kaukaski. Zwierzchnikom eparchii przysługiwał tytuł biskupów nowoczerkaskich i gieorgijewskich. W 1842 wraz z utworzeniem eparchii kaukaskiej biskupi Nowoczerkaska zaczęli posługiwać się tytułem biskupów dońskich i nowoczerkaskich.
Eparchia rostowska i taganroska powstała 24 maja 1919 przez wyłączenie z eparchii jekatierinosławskiej i mariupolskiej okręgów Obwodu Wojska Dońskiego: rostowskiego i taganroskiego. W tym czasie tereny te były opanowane przez Siły Zbrojne Południa Rosji Antona Denikina.
Po ustanowieniu władzy bolszewickiej na początku lat 20. rozpoczęły się prześladowania religijne. W latach 30. powszechne stało się zamykanie, niszczenie i profanowanie cerkwi. W 1937 został zamknięty rostowski sobór katedralny. Sobór ponownie otwarto w 1942, w okresie niemieckiej okupacji.