Józef Pollak (ur. 18 lutego 1882 w Krakowie, zm. 13 marca 1947 w Łodzi) – polski pisarz, nauczyciel, działacz pacyfistyczny.
Życiorys Absolwent germanistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim (1901–1905), w 1904 spędził semestr studiów w Berlinie. Pracował jako zastępca profesora w III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie, następnie jako nauczyciel w Państwowym Gimnazjum im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie (1908–1918). W 1911 uzyskał na UJ doktorat z germanistyki na podstawie rozprawy poświęconej dramatowi Gottholda Lessinga Natan mędrzec. W broszurze Postulaty szkoły średniej (1914) przedstawił projekt reformy szkolnictwa gimnazjalnego.
Po I wojnie światowej nauczyciel w VII Państwowym Gimnazjum Męskim im. Stanisława Staszica w Warszawie (1919–1930) i lektor języka niemieckiego w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie (1920–1939). W 1924 jako przewodniczący polskiej sekcji wziął udział w XXIII w Berlinie, gdzie towarzyszyli mu m.in. Adam Ciołkosz, Feliks Gross, Marian Lubecki ze Zboru Panmonistycznego, Wacław Łypacewicz, Adam Pragier i Stanisław August Thugutt.
Podczas II wojny światowej był uczestnikiem tajnego nauczania, po zakończeniu wojny pracował w filii Szkoły Głównej Handlowej w Łodzi.
Publikował powieści i dramaty.