Przełęcz Radomierska – przełęcz na wysokości 523 m n.p.m., w południowo-zachodniej Polsce w Sudetach Zachodnich, w Górach Kaczawskich.
Położenie Przełęcz położona jest w południowo-wschodniej części Gór Kaczawskich (we wschodniej części Grzbietu Południowego tych gór), na północ od wzniesienia Różanka, około 1,7 km na północny wschód od centrum wsi Radomierz. Przełęcz oddziela Góry Ołowiane po południowej stronie od Grzbietu Południowego Gór Kaczawskich po północnej stronie.
Charakterystyka Przełęcz stanowi wyraźne, rozległe płytkie obniżenie o łagodnych zboczach i podejściach, wcinające się w staropaleozoiczne skały metamorficzne pochodzenia osadowego: zieleńce, łupki zieleńcowe, łupki serycytowe, łupki kwarcowo-serycytowe, tzw. łupki radzimowickie. Obszar w otoczeniu przełęczy zajmują pola uprawne, nieużytki i łąki górskie. Dolną część wschodniego podejścia przełęczy porasta niewielki las regla dolnego. Na wschodnim podejściu przełęczy położone jest źródło górskiego potoku, lewego dopływu Kaczawy. W sąsiedztwie przełęczy, po północnej stronie położone są zabudowania wsi Radomierz, które podchodzą pod samą przełęcz. Od tej miejscowości pochodzi nazwa przełęczy.