Coppa dell’Amicizia (z wł. Puchar Przyjaźni) – międzynarodowy towarzyski klubowy turniej piłkarski rozgrywany regularnie latem od 1959 do 1968, z wyjątkiem 1966, pomiędzy klubami z Włoch oraz Francji, Szwajcarii i Hiszpanii.
Na początku (sezony 1959, 1960 i 1961) turniej został nazwany jako Puchar Przyjaźni francusko-włoskiej (wł. Coppa dell’Amicizia Italo-Francese, fr. Coupe de l’Amitié Franco-Italienne), w którym rywalizowały zespoły włoskie i francuskie. Formuła turnieju wyglądała następująco: każdy z uczestników miał przeciwnika z innego kraju i grał mecz u siebie i na wyjeździe, a punkty były gromadzone w klasyfikacji generalnej do wyznaczenia zwycięskiego narodu. 5 zespołów od każdego kraju uczestniczyło w pierwszej edycji Pucharu, w drugiej 16, a w trzeciej 10.
W 1962 roku odbyło się pierwsza i jedyna edycja Pucharu Przyjaźni włosko-francusko-szwajcarskiej (wł. Coppa dell’Amicizia Italo-Franco-Svizzera, fr. Coupe de l’Amitié Franco-Italo-Suisse, niem. Pokal der Französisch-Italienisch-Schweizerische Freundschaft). 16 drużyn (6 włoskich, 6 francuskich i 4 szwajcarskich) walczyły o Puchar z klasyczną formułą 1/8 finału, ćwierćfinału, półfinału i finału, wszystkie spotkania składały się z meczu i rewanżu.