nominację wręczył mu w Belwederze 11 października 1983 przewodniczący Rady Państwa prof. Henryk Jabłoński w obecności I sekretarza KC PZPR, premiera gen. armii Wojciecha Jaruzelskiego.
Od 2 stycznia 1985 do 28 lutego 1987 szef Zarządu Politycznego i zastępca dowódcy Wojsk Obrony Powietrznej Kraju ds. politycznych, następnie do 20 kwietnia 1990 pełnomocnik MON – szef Delegatury MON przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Od kwietnia 1990 do września 1991 doradca MON ds. parlamentarnych. Na mocy rozkazu personalnego MON z 30 sierpnia 1991 przeniesiony w stan spoczynku z dniem 9 września 1991 (w związku z ukończeniem 60. roku życia). Pożegnany oficjalnie przez ministra obrony narodowej wiceadmirała Piotra Kołodziejczyka.
Działacz PZPR, PRON i Krajowego Komitetu Narodowego Czynu Pomocy Szkole. W latach 1986–1990 członek Centralnej Komisji Kontrolno-Rewizyjnej PZPR. Ponadto był m.in. członkiem Rady Naukowej Wojskowej Akademii Politycznej (1986-1989), członkiem Sekretariatu Prezydium Polskiej Akademii Nauk (1987-1990), członkiem Rady Ministerstwa Obrony Narodowej do spraw Nauk Społecznych (1986-1990), członkiem Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce (1988-1989).