jego syn, Tadeusz Strumiłło, powrócił z Wiednia, ale majątek był zarządzany przez Wojciecha Górskiego.

Tadeusz Strumiłło rezydował w dworze po zawartym w 1922 r. małżeństwie ze Stefanią Herman; urodził się tam w 1929 r. ich najmłodszy syn, Tadeusz. Do gości Strumiłły, związanych z organizacją Eleusis i harcerstwem, należeli w tym okresie Stanisław Cywiński, Marian Karol Dubiecki, Józef Kostrzewski, Stanisław Pigoń, Ignacy Posadzy i Adam Wodziczko. Strumiłło zgromadził w Książniczkach bibliotekę obejmującą wiele tysięcy tomów, którą po parcela­cji majątku przekazał Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie – z wyjątkiem części dotyczącej Richarda Wagnera, która trafiła po jego śmierci do Biblioteki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

W 1930 większa część majątku w Książniczkach o wielkości 122 ha była własnością nieletniej Zofii ze Strumiłłów Zgierskiej, a mniejszą częścią o areale 52 ha rozporządzał Andrzej Turkułł. W 1936 zarządcą majątku i mieszkańcem dworu był Józef Wilczek. Tadeusz Strumiłło powrócił do Książniczek z Poznania w 1941 i mieszkał w dworze do końca okupacji niemieckiej. Dwór przetrwał II wojnę światową bez zniszczeń.