Był propagatorem kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa, będącego skutkiem objawień św. Małgorzaty Marii Alocoque, a kontynuowanego później m.in. przez o. Mateo Crawley-Boevey SSCC oraz Służebnicę Bożą Rozalię Celakównę, która była inspiracją do wystosowania przez niego do prymasa Polski Augusta Hlonda, najpierw specjalnego listu z , a później memoriału w sprawie intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa w Polsce. Ideę tę krzewił również wśród swoich współbraci, między innymi modernizując jasnogórską kaplicę Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz dokonując aktu intronizacji w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, w wyniku skierowanego listu okólnego do ojców paulinów. Uroczystość tę upamiętniono ustawieniem figury Najświętszego Serca Pana Jezusa przed wejściem do jasnogórskiego klasztoru. Malarz Aleksander Borawski uwiecznił jego podobiznę obrazem olejnym, znajdującym się na Jasnej Górze. Będąc ciężko chorym zmarł na Jasnej Górze, na rok przed upływem kadencji. Został pochowany w krypcie pod kaplicą Matki Bożej w górnym (piętrowym) ciągu nisz grobowych nad niszą o.