Hercules Robinson (ur. 19 grudnia 1824 w Rosmead, zm. 28 października 1897 w Londynie) – brytyjski urzędnik państwowy i administrator kolonialny. W czasie swojej kariery był gubernatorem wielu brytyjskich kolonii, m.in. Hongkongu (1859–1865), Cejlonu (1865–1872), Nowej Południowej Walii (1872–1879), Nowej Zelandii (1879–1880) i Kolonii Przylądkowej (1881–1889 i ponownie 1895–1897).
Życiorys Młodość Pochodził spoza arystokracji, jednak jego rodzina cieszyła się prestiżem i majątkiem z uwagi na ojca, również noszącego nazwisko Hercules Robinson, który był admirałem Royal Navy. Ukończył studia w kolegium oficerskim w Sandhurst. W 1843 odebrał szlify oficerskie jako podporucznik wojsk lądowych, zaś rok później zakupił (co było wówczas dopuszczalne w brytyjskiej armii) stopień porucznika. W 1846 opuścił wojsko w wieku 24 lat, będąc kapitanem. Podjął pracę w brytyjskiej administracji w Irlandii, skąd pochodziła rodzina jego matki.