W przeciwieństwie do większości płazów bezogonowych szczęka nie posiada zębów. Wedle Littlejohna i współautorów występują one natomiast nawet u pozostałych Limnodynastidae. Według Davies i Withersa cecha ta występuje nie tylko u przedstawicieli rodzaju Notaden, ale też pokrewnych Pseudophryne, Arenophryne, Myobatrachus i niektórych Uperoleia.
Nozdrza są wąskie.
Tryb życia i adaptacje do niego Większość swego życia płaz spędza zagrzebany w glebie. Zagrzebuje się w kierunku tylnym. Umiejętność ta pociąga za sobą zwiększoną w porównaniu z innymi płazami (także wykorzystującymi inny sposób kopania Limnodynastes) masę mięśni kończyny dolnej i zmodyfikowaną budowę mięśni (musculus cruralis). Podobne stosunki anatomiczne występują u Neobatrachus. Ze względu na sposób kopania Littlejohn i współpracownicy dzielą płazy na dwie grupy, do pierwszej należą te zakopujące się w sposób okrężny (circular burrowers). Zalicza się do nich także pustynnica katolicka. Dla płazów suchych terenów istotna staje się oszczędność wody. W tym celu starają się zmniejszyć powierzchnię, przez którą woda paruje z ich ciał: przywierają brzuszną powierzchnią głowy do podłoża, kończyny zaś trzymają przy tułowiu. Ograniczają także aktywność, by nie powiększać powierzchni parowania. Dlatego też życie N. bennettii nie jest zbyt aktywne.