Słownik ten opisuje niesprawdzoną legendę, według której pierwsze bistra powstały w czasie rosyjskiej okupacji Paryża w latach 1816–1818, kiedy to niecierpliwi żołnierze sotni kozackich mieli zwyczaj pokrzykiwać na powolnych francuskich kelnerów „bystro, bystro”, co miało rzekomo doprowadzić do powstania barów szybkiej obsługi, specjalnie przeznaczonych dla Kozaków. Legenda ta była za słownikiem Le Grand Robert powtarzana w wielu wydawnictwach opisujących zwyczaje gastronomiczne Paryżan.
Mit ten jednak nie znajduje potwierdzenia w faktach. Według zapisków historycznych, pierwsze bistra w zostały założone dopiero pod koniec XIX wieku prawdopodobnie przez przybyszów z górzystych rejonów Owernii, którzy przenieśli tutaj tradycję swoich Bistroquets – małych restauracyjek ze stolikami wystawionymi na ulicę, serwujących lokalne wina i potrawy w luźnej, rodzinnej atmosferze. Do najstarszych, wciąż istniejących bistr paryskich należą: La Coupole, le Wepler, les Deux Magots i le Flore – z których wszystkie są wciąż w rękach rodzin wywodzących się z Owernii.
Bibliografia
Etymologia słowa „bistro” w Michael Quinion’s World Wide Words Mały przewodnik po Paryżu, Pascal, 1999.
Kategoria:Obiekty gastronomiczne Kategoria:Kultura w Paryżu Kategoria:Architektura w Paryżu