Teresa Janasz (ur. 12 sierpnia 1921 w Warszawie, zm. 19 grudnia 2001 we Wrocławiu) – dr hab. nauk prawnych o specjalności historia powszechna państwa i prawa, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego. Taterniczka i grotołazka.
Życiorys Urodziła się w rodzinie inteligencko-ziemiańskiej jako córka Wacława (1878–1956) i Zofii (1890–1973) z Zaleskich. W Warszawie uczęszczała do szkoły powszechnej i liceum humanistycznego, zdając w maju 1939 roku egzamin dojrzałości. Okres okupacji niemieckiej spędziła w powiecie garwolińskim, najpierw w majątku babki, Zofii Zaleskiej, a po jego skonfiskowaniu przez Niemców – w Gęsiej Wólce. W wiosce tej działała wraz z ojcem Wacławem w Związku Walki Zbrojnej, a następnie w Armii Krajowej. Od września 1944 do października 1945 roku służyła w charakterze telegrafistki w wojsku (3. Samodzielny Pułk Łączności w Lublinie), wkrótce jednak przeszła do sztabu tej jednostki, stacjonującego najpierw we Włochach pod Warszawą, a następnie w Zgierzu. Po przeniesieniu do rezerwy, w stopniu kaprala, jako osadniczka wojskowa otrzymała trzy hektarowe gospodarstwo we wsi Czarne (pow.