W późniejszych audioperformensach Knaflewski rozbudowywał warstwę muzyczną. Za każdym razem były to niepowtarzalne wydarzenia z uwagi na dużą rolę partii improwizowanych. Artysta grał na dzwonku, jednej strunie i pudle rezonansowym trumny wykorzystując urządzenie przetwarzające dźwięk oraz generując dźwięki za pomocą systemu wzmacniaczy.
Motyw trumny pojawił się też w pracy Knaflewskiego Balet biernego oporu (2000) – instalacji zbudowanej z trzech przezroczystych trumien z pleksi, wypełnionych korzonkami. Nad trumnami wisiała na ścianie bateria prysznicowa z wężem zwieńczonym metalowym szpikulcem.
Znaczenie
Ze względu na twórczą aktywność Knaflewski był postacią cenioną nie tylko w Poznaniu. To jednak tutaj, jako wykładowca prowadzący autorską Pracownię Audiosfery na Uniwersytecie Artystycznym wpłynął na całe pokolenie artystów sztuk wizualnych wykorzystujących w swoich pracach dźwięk. Pracownię prowadził na zasadzie relacji partnerskich i przyjaznej rywalizacji. Do osób związanych z pracownią należą m.in. Wojciech Bąkowski oraz Konrad Smoleński.