mały|Kwiatostan Chaber driakiewnik (Centaurea scabiosa L.) – bylina z rodziny astrowatych. W Polsce gatunek jest pospolity i występuje na terenie całego kraju, a w górach aż po piętro regla dolnego.
Morfologia Łodyga Wzniesiona, bruzdowana, słabo rozgałęziona w górnej części, z kilkoma koszyczkami, o wysokości 40–100 cm. Liście Dolne ogonkowe, górne siedzące; pojedynczo bądź podwójnie pierzastosieczne (nierówno). Kwiaty W formie koszyczków kwiatowych o średnicy od 3 do 6 cm. Okrywa koszyczka o długości 18–23 mm o kształcie zbliżonym do kuli. Łuski pozbawione podłużnych żeberek, gładkie, z przyczepkami trójkątnymi, frędzlowatymi, czarniawymi i zbiegającymi po bokach. Barwa kwiatów purpurowa, bądź (rzadziej) różowa. Środkowe kwiaty rurkowate i obupłciowe, brzeżne skośnie lejkowate, dłuższe i płonne. Okres kwitnienia od czerwca do października. Owoce Mają postać niełupki.
Biologia i ekologia Siedlisko: Suche pastwiska i łąki, a także murawy, zarośla i obrzeża lasów. Gatunek charakterystyczny dla muraw kserotermicznych z klasy Festuco-Brometea.
Jest rośliną żywicielską larw motyla przeplatki febe.