Jan Drzeżdżon (kaszb: Jón Drzéżdżón) (ur. 16 maja 1937 w Domatowie, zm. 22 sierpnia 1992 w Gdańsku) – polski pisarz i poeta regionalny, krytyk, badacz, redaktor i wydawca kaszubski, tworzący również w języku polskim. Uważany za jednego z czołowych pisarzy w literaturze kaszubskiej.
Życiorys Jan Drzeżdżon urodził się 16 maja 1937 r. w Domatowie w powiecie puckim, w rodzinie Józefa, kowala, i Heleny z domu Hebel. W tej miejscowości rozpoczął swą edukację, kończąc cztery klasy szkoły podstawowej. Do kolejnych klas uczęszczał w Leśniewie i Starzynie. Ukończył Liceum Pedagogiczne w Wejherowie, gdzie w 1955 zdał maturę. Następnie do 1970 r. pracował jako nauczyciel w szkołach podstawowych, m.in. w Domatowie, Łebczu, Tyłowie i Żelistrzewie. W latach 1960–1965 studiował polonistykę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku. W latach 1968–1976 pracował jako adiunkt w słupskiej Wyższej Szkole Nauczycielskiej. W 1970 r. uzyskał stopień doktora na podstawie pracy o literaturze kaszubskiej lat 1920–1939, wydanej w 1973 r. jako Piętno Smętka. Promotorem był jego przełożony w WSP prof. Andrzej Bukowski, krytyczny wobec Kaszub, jak i samej pracy Drzeżdżona. W latach 1973–1974 przebywał w Kanadzie, gdzie poznawał życie tamtejszych potomków Kaszubów. Od 1976 r. wykładał literaturę na Uniwersytecie Gdańskim.