Donald Edward Baylor (ur. 28 czerwca 1949 w Austin, zm. 7 sierpnia 2017 tamże) – amerykański baseballista, który występował na pozycji lewozapolowego, a także jako designated hitter w Major League Baseball przez 19 sezonów.
Kariera zawodnicza Baylor został wybrany w 1967 roku w drugiej rundzie draftu przez Baltimore Orioles i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Rochester Red Wings, reprezentującym poziom Triple-A. W MLB zadebiutował 18 września 1970 w meczu przeciwko Cleveland Indians, w którym zaliczył dwa uderzenia. W kwietniu 1976 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Oakland Athletics, w którym grał przez sezon. W tym samym roku podpisał kontrakt jako wolny agent z California Angels.
W 1979 wystąpił w Meczu Gwiazd, zaliczył najwięcej w American League RBI (139) i został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem. W latach 1983–1986 grał w New York Yankees, zaś w 1987 w Boston Red Sox. We wrześniu 1987 przeszedł do Minnesota Twins. W październiku 1987 zagrał w pięciu meczach World Series, w których Twins pokonali St. Louis Cardinals 4–3.