W 1866 roku zmuszono Pięć Cywilizowanych Narodów, które w wojnie secesyjnej popierały Konfederację, by odstąpiły część swoich ziem plemionom przesiedlanym z innych części Stanów Zjednoczonych (przekazując ją w tym celu Stanom Zjednoczonym lub sprzedając innym plemionom) oraz by wyraziły zgodę na budowę linii kolejowych w rezerwatach. Mimo planów jednoczesnego przekazania władzy nad Terytorium Komisarzowi ds. Indian, w dalszym ciągu pozostawało ono wówczas „niezorganizowane”.
Między rokiem 1866 a 1885 na Terytorium Indiańskie przesiedleni zostali Szejeni i Arapahowie, Komancze, Kiowa i Apacze, plemiona Wichita i Kaddo, Potawatomi i Szaunisi, Kickapoo, Iowa, Saukowie i Lisy, Paunisi, Oto i Missouri, plemiona Ponka, Tonkawa, Kaw, Osedżowie, Peoria, Wyandoci, Szaunisi Wschodni, Modokowie i Ottawowie. Chociaż pierwsze z zawieranych z tymi plemionami traktatów nie wspominały o umieszczeniu ich na Terytorium Indiańskim, to w latach 70. XIX wieku władze już konsekwentnie posługiwały się tym terminem. W wyniku kolejnych przesiedleń w 1880 roku na Terytorium Indiańskim zamieszkiwało aż 67 plemion.