Kolorystyka karnacji utrzymana jest w podobnych tonacjach co twarz Boga Ojca. Biodra okrywa sięgające do kolan i ściśle przylegające do ud białe perizonium, charakteryzuje się delikatnym modelunkiem, płynnymi draperiami i przezroczystością (lekko prześwitujące uda). Na wierzchołku krzyża znajduje się napis INRI pisanym gotycką majuskułą umieszczony na malutkiej czerwona tabliczce, na której zasiada Duch Święty w postaci małej, białej gołębicy.
Tron na którym zasiada Bóg Ojciec tworzy swego rodzaju architektoniczną scenerię uzupełniającą główny temat obrazu. Ten symbol władzy charakteryzuje się kontrastem materii i koloru. Utrzymany w tonacjach zbliżonych do ciemnego drewna zaplecek zdobią ażurowe aedicule przywołujące ówczesny gotycki kunszt ciesielski, natomiast siedzisko, choć artykułowane za pomocą gzymsów i zdobione wklęsłymi płycinami i wypukłymi ornamentami sprawia wrażenie masywnej marmurowej bryły o zielonkawo-seledynowych odcieniach. W górnych częściach aediculi ukazane są dwa aniołki o delikatnych rysach twarzy i podobnej co Bóg Ojciec i Syn Boży karnacji, kontrastującej ze złocisto rudawymi kolorami włosów opiętych złocistymi przepaskami.