Długi Targ) (1921-1925), następnie przy Langer Markt 9/11 (1927-1939). Od 1924 bank był współudziałowcem Bank von Danzig.

W tym czasie PBA uczestniczył finansowo w prawie 60 firmach, m.in. od 1920 był właścicielem Fabryki Porcelany w Ćmielowie, oraz wraz z Ziemskim Bankiem Kredytowym zainwestował w powstanie Warszawskiej Spółki Akcyjnej Budowy Parowozów. Podczas kryzysu w 1925 roku bank poniósł bardzo duże straty i otrzymał pomoc państwową. W sierpniu 1926 85% akcji PBP przeszło w ręce koncernu naftowego Devildera, a do Rady Banku weszli przedstawiciele inwestora francuskiego: Delair Cambaceres, Pierre Bonconne i Pierre Lacaille. Prezesem Rady Nadzorczej był Marcin August Szarski a dyrektorem Francuz Georges Cachier. Przeniesiono także w 1929 centralę Banku ze Lwowa do Warszawy. Dzięki tym posunięciom wzmocniła się pozycja banku na rynku, zaś po podwyżce kapitału do 12 min zł, stał się on czwartym co do wielkości bankiem komercyjnym w Polsce. Upadek jednak w marcu 1931 koncernu Devildera podkopał finansowe podstawy banku.