Jelisiej Tichonowicz Sinicyn, ros. Елисей Тихонович Синицын (ur. w Rżawcu, gubernia smoleńska, zm. 31 marca 1995 w Moskwie) – radziecki dyplomata, generał major i funkcjonariusz służb specjalnych, szef przedstawicielstwa KGB w Polsce.
Życiorys Pracował jako pastuch w rodzinnej wsi, a następnie został robotnikiem w fabryce. Ukończył kursy robotnicze, zaś w 1934 Moskiewski Chemiczny Instytut Maszynowy. Został inżynierem-mechanikiem w dorogomiłowskich zakładach chemicznych w Moskwie. W 1937 skierowano go do służby w NKWD. Po przeszkoleniu w szkole specjalnego przeznaczenia GUGB NKWD jesienią 1938 objął funkcję starszego pracownika operacyjnego V Oddziału GUGB NKWD. Od lipca 1939 był zastępcą rezydenta NKWD w Polsce, występując pod fałszywym nazwiskiem Jelisiejew. Pracował pod przykryciem stanowiska konsula ZSRR we Lwowie. Organizował siatki wywiadowcze. Odpowiadał też za przerzucanie do Związku Sowieckiego białych emigrantów rosyjskich z terytorium okupowanej przez Niemców Czechosłowacji. Po ataku wojsk niemieckich na Polskę 1 września 1939, wyjechał do ZSRR. Po powrocie do ojczyzny wszedł w skład nowo powołanej grupy NKWD do spraw analizy zdobytych materiałów wywiadowczych polskiego wywiadu wojskowego.