Należy podkreślić, że przedmiotem zrzeczenia jest roszczenie w znaczeniu procesowym, wobec czego skuteczność tej czynności nie zależy od tego, czy dochodzone roszczenie (w znaczeniu materialnoprawnym) faktycznie istnieje. Innymi słowy, procesowe zrzeczenie się roszczenia nie wpływa na byt prawny roszczenia materialnoprawnego, a tylko powoduje możliwość skutecznego powołania się pozwanego na zarzut zrzeczenia się roszczenia.
W polskiej procedurze cywilnej postępowanie przy cofnięciu pozwu reguluje m.in. art. 203 i 332 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego. Dopuszczalność cofnięcia pozwu jest uzależniona od trzech czynników: fazy postępowania – w czasie pomiędzy wniesieniem pozwu a rozpoczęciem rozprawy pozew może być cofnięty bez żadnych ograniczeń, połączenia tej czynności ze zrzeczeniem się roszczenia – w czasie od rozpoczęcia rozprawy do prawomocnego zakończenia postępowania pozew może zostać cofnięty bez ograniczeń tylko wtedy, gdy powód jednocześnie zrzeknie się roszczenia (art. 332 § 2 kpc), zgody pozwanego – w czasie od rozpoczęcia rozprawy do prawomocnego zakończenia postępowania pozew może zostać cofnięty bez zrzeczenia się roszczenia, jeżeli pozwany wyrazi na to zgodę.